Friday, 10 Jul 2020

About Us

We must explain to you how all seds this mistakens idea off denouncing pleasures and praising pain was born and I will give you a completed accounts of the system and expound.

Contact Info

123/A, Miranda City Likaoli Prikano, Dope United States

+0989 7876 9865 9

info@example.com

Stawy Stefańskiego

Stawy Stefańskiego znajdują się na terenie Rudy Pabianickiej, w dzielnicy Łódź-Górna. W otoczeniu utworzono Park im. 1 Maja pomiędzy ulicami Rudzką, Farną, Patriotyczną i Głębinową. W zasadzie jest to jeden staw o powierzchni 11,4 ha, który jest poszerzeniem koryta rzeki Ner, wpływającej tu z gminy Brójce i Rzgów, od strony Gadki Starej. Rozciąga się na długości 2,5 km i szerokości do 165 m, a jego głębokość waha się od 1m do 4 m. Brzegi stawu porasta bujna roślinność, między innymi stare drzewa, z których najciekawsze to topola czarna, której obwód dochodzi do 450 cm oraz dąb szypułkowy o obwodzie 390 cm. Przed zagospodarowaniem brzegi stawu porośnięte były bujną roślinnością, a zamieszkiwały je kaczki, piżmowce, wydry i żółwie błotne.

Niegdyś staw był prywatną własnością i wchodził w skład folwarku Ruda. W sąsiedztwie znajdował się dworek oraz młyn wodny. Jeszcze przed pierwszą wojną światową właścicielem stawu oraz otaczających go łąk i terenów rozparcelowanego folwarku został prywatny przedsiębiorca, Aleksander Stefański, który odkupił je od Wiesława Gerlicza.

Nowy gospodarz, uporządkował brzegi stawu, wybudował restaurację i zorganizował wypożyczalnię łódek.

Stawy Stefańskiego stanowiły dla łodzian wielką atrakcję. Odwiedzenie przez nich tego uroczego zakątka Rudy ułatwiała linia tramwajowa, prowadząca z Łodzi do Pabianic, uruchomiona w roku 1901.

Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej w 1946 roku Ruda Pabianicka znalazła się w granicach miasta Łodzi, a park stał się obiektem zainteresowania władz miasta. Kilka lat później postanowiono wybudować tu ośrodek wypoczynkowy. Prace zakończono w 1951 roku. Ułożono nawierzchnię bitumiczną w alejach parkowych, wyremontowano restaurację nazwaną „Barkares” i inne budynki. W roku 1961 harcerze otworzyli tu swoją przystań kajakową, co podniosło walory parku. W latach sześćdziesiątych park przeżywał swój największy rozkwit. Urządzano tu letnie festyny ludowe z okazji 22 lipca, na wybudowanej w okolicy Barkaresu od strony ul. Plażowej scenie „pod chmurką” występowali popularni artyści rozrywkowi, modne zespoły muzyczne.

Mieszkańcami parku są przede wszystkim ptaki, wiewiórki i jeże. Bliskość pól i kompleksu leśnego Popioły sprawia, że na południowo-zachodnich krańcach parku można spotkać przemykające sarny, lisy i zające. Staw wraz z wysepką w części południowej jest domem dla kaczek krzyżówek. W okresie migracji ptaków odpoczywają tu inne gatunki kaczek i łabędzie. Widziano tu także… wydrę! Malownicze otoczenie stawu nadal przyciąga łodzian i sprzyja spacerom, wycieczkom rowerowym i jeździe konnej.

(FOTO ze zbiorów Macieja Tarnowskiego)

Dodaj komentarz